Organisaties komen bij Humanize7 met heel verschillende vraagstukken. Over samenwerking die niet lekker loopt. Veranderingen die maar niet van de grond komen. Leiderschap dat niet brengt wat ervan wordt verwacht. Of een organisatie die sneller groeit dan ze organisatorisch kan bijbenen.
Vaak is er al veel geprobeerd. De kennis is er, mensen zijn betrokken en de bedoelingen zijn goed.
En toch komen ze niet verder.
Wanneer iets niet loopt zoals verwacht, wordt al snel naar een verklaring gezocht. Bij de mensen, de leiding, de samenwerking of de manier waarop het werk is georganiseerd.
Maar is daarmee ook duidelijk wat er werkelijk gebeurt?
Wat mensen doen, wordt niet alleen bepaald door wat ze kunnen of willen. Het ontstaat ook in de wisselwerking met de omgeving waarin ze werken.
Wie alleen naar afzonderlijke mensen of onderdelen van de organisatie kijkt, mist gemakkelijk wat er daartussen gebeurt.
En juist daar kunnen nieuwe mogelijkheden zichtbaar worden.
Humanize7 begint daarom met onderzoeken wat er werkelijk gebeurt. Met het werk als vertrekpunt en de bedoeling als richting.
Wat proberen mensen samen te bereiken? Wat vraagt dat van hen? En wat helpt of belemmert hen om dat waar te maken?
Door het werk centraal te stellen, wordt zichtbaar hoe mensen, samenwerking en de manier waarop het werk is georganiseerd elkaar beïnvloeden. En waar mogelijkheden liggen om het anders te doen.
Het werk centraal stellen is misschien wel de beste manier om de mens centraal te stellen.
Wanneer zichtbaar wordt wat mensen helpt of belemmert in hun werk, ontstaat ook zicht op wat anders kan. De ruimte om te handelen naar wat het werk vraagt, noemen we handelingsruimte.
Meer over handelingsruimte →Humanize7 begint niet met een oplossing, maar met luisteren en onderzoeken. Wat speelt er werkelijk? Wat maakt dat mensen, ondanks hun goede bedoelingen, niet verder komen?
Door samen met de betrokken mensen naar het werk te kijken, ontstaat een scherper beeld van het vraagstuk. En daarmee komen ook nieuwe mogelijkheden in beeld.
De volgende stappen worden niet vóór de organisatie bedacht, maar mét de mensen die het werk kennen. Stap voor stap ontdekken we wat werkt en wat nodig is om verder te komen.
Eerst begrijpen wat er werkelijk gebeurt. We onderzoeken de bedoeling, de omgeving, de mensen en de wisselwerking daartussen.
Wat we zien bepaalt waar we beginnen. We pakken aan wat mensen belemmert om te doen wat nodig is.
In het dagelijks werk proberen we uit wat werkt, maken we zichtbaar wat spanning oplevert en leren we daarvan.
We schrijven gedrag niet voor. We vergroten de ruimte om anders te handelen.
Wilco is nieuwsgierig naar de patronen achter wat er gebeurt. Hij onderzoekt wat mensen daadwerkelijk in beweging brengt: wat ze waarnemen, welke betekenis ze daaraan geven en wat er tussen mensen gebeurt. Niet om gedrag voor te schrijven, maar om zichtbaar te maken wat ander handelen mogelijk maakt.
Gert-Jan wil dat een goed inzicht ook ergens toe leidt. Hij brengt complexe vraagstukken terug tot de essentie, maakt keuzes scherp en zoekt naar wat nodig is om beweging te creëren. Met oog voor resultaat én voor de mensen die het uiteindelijk moeten waarmaken.
Ruud ziet en voelt vaak wat nog niet zichtbaar of onder woorden is gebracht. Hij doorgrondt wat onder de oppervlakte speelt én hoe het werk is georganiseerd. Ruud creëert ruimte waarin denken en voelen elkaar raken en het ongrijpbare zich laat zien. Zo legt hij de essentie bloot en ontstaat houvast om verder te komen - in samenwerking, organiseren en de ruimte voor ieders bijdrage.
Soms begint verder komen niet met een nieuwe oplossing, maar met beter begrijpen wat er werkelijk gebeurt.
Nieuwsgierig naar wat er in jouw organisatie mogelijk wordt als je anders kijkt? Humanize7 onderzoekt het graag samen met je.
engage@humanize7.com